Text by Ann Eysermans.
Collages and photography by Clara Pons [see below].
Frank en Hond zijn in de witte kamer - ze bewegen niet, kijken naar nergens en ook niet verder.
Ernest is er niet vandaag, nee Ernest is er niet. Ernest houdt van rode lampjes, chronometers, boomstructuren, televisiesneeuw- van boeken met veel prenten- van boeken zonder letters zonder woorden zonder zinnen- van infecties die snel genezen, roodgekleurde potloden, vogelhuisjes, van hond en frank... [die zich elke dag begeven van punt A naar B en terug- zich begeven van punt A naar B, via C en terug]
Iseline schrijft een beetje.
[paard is ziek]
over liefde
of zoiets;
"lieve liefje, verhaalplaneet wakker zonder aardbeien onbehaard viraal ontvangen
waterloos verdrietig
XXXXXXX [nachtkus 7!]
autostradeliedjes - honingkussen wegomlegging honingkussen autostradepijn en winterlakens spiegelei in badwater, draadloos, licht mondvriendelijk
waardeloos verliefd
waardeloos verliefd
doofstom, of stom
en dan zeggen ze dat vleesangst niet meer bestaat
vernaakt ongeduldig hersendood en zo bang zo graag isomorf getint of een beetje ochtendgrijs
de gedachte aan een luipaardachtig samenzijn
kinderpest verzonnen en onbezonnen ovaal en oranje net niet steriel vrijblijvend noch dierlijk, ouderwets becijferd of in lankmoedigheid gekruisigd
vochtig, steeds innerlijk vertakt maar teveel keukentegels
minder zoet slechts groen parmantig licht zo blijvend
incontinent op zoek naar dodenhuisjes
een postbusleven, op zoek naar porselein
mager gedeeltelijk bewolkt op zoek naar maatsoorten
of lege zwembaden
naar melkpoeder
verzonnen braambessen, mijn liefje"
[ik moest heel even terugdenken aan het gele briefje van Emile, waarop het volgende geschreven stond, in grote letters; een trein die gekoppeld wordt aan een andere trein een rode trein die gekoppeld wordt aan een groene trein bijvoorbeeld of een trein die helemaal niet gekoppeld wordt aan een andere trein of een rode trein die helemaal niet gekoppeld wordt aan een groene trein bijvoorbeeld of een trein die gekoppeld wordt aan een groene of een rode trein of een trein die helemaal niet gekoppeld wordt aan een groene of een rode trein bijvoorbeeld]
"en dan zeggen ze dat je schaapachtig naar woorden zoekt
om van te houden
of ze liever niet begrijpt"
[wakker voor je allerlaatste liefde]
pil 1 voor vanavond, pil 2 voor vanavond, pil 3 voor vanavond, pil 4,5,6,7 voor morgenavond, kijk maar in het doosje, in het licht,
in gedachte drieënveertig gekoppeld aan gedachte Zeven; voor wenskaartjes en belangrijke telefoonnummers.
[in het noorden was ik ooit een ster]
[en Iseline begrijpt het niet, haar tweede leven dat zich dapper nestelt in mijn trage hoofd; er zijn geen fractaalkussen meer, ook niet als herinnering- misschien de sterren nog? bang en vluchtig als metafoor, voor wat was en niet meer is of voor wat niet meer zijn kan, maar ze begrijpt het niet.]
ik koop sinaasappeltaartjes
en Céleste draagt een zebrakleed
ze is warm apert lafhartig dierlijk tetralogisch kranke roze schaamdement en zo eenvoudig blij
we eten ze op
ze is een madrigaal
[mijn dier verwoordt de dingen anders en ik weet nu wat je wilde zeggen; Sterrenvocht...]
adem in je nek, je nek.
de plek die ik verwachtte.
zomaar, misschien omdat de dingen anders zijn, precies daarom.
verlangen... en sneeuw.
hoort erbij.
Bijzonder.
[P.Beau.NRG]
de deur gaat open, opent zich, zou ik durven zeggen.
er is niemand.
Céleste vraagt mn hertje in je kamer op mn schouders in de winkel in de trein,
lacht en antwoordt;
blauwe wolken grijze wolken ik zie blauwe wolken en jij zoekt grijze wolken en je houdt van grijze wolken en je zei me; géén donkere wolken maar ik voel donkere wolken terwijl jij van grijze wolken houdt en ik er blauwe zie...
[je steelt mijn adem voor de vierde keer- zodat het net vervelend wordt]
boeken die ik niet wil openslaan
omdat ze van Bianca zijn
omdat ze haar huisnummer vergeten is
verjaren en naamloos verderhuilen ruimteziek je aders dweilen of laxatief wanstaltig verderplanten eisprongolie van konijn naar kreeftgang koperwormig lamentoso en tranen van je vierde oksel, haast verdwenen want je speelt biljart je ongedierte middelmatig
en Ernest verzamelt nectar infarcten poedels retourbiljetten heen of terug
je wil geen rimpels meer ik zie ze
je bent een orgel en een puzzel
amorf ontvleesd concaaf seniel gelukkig
Emile verlaat de witte kamer, de trein is net vertrokken en niemand wacht.
van wit naar wit en nog ijverig de stilte nalopen. de kleinste woorden eerst, je honger-imitatie, je dichte continent waar je zomaar vogels kende die steeds weer vluchtten, je naaktheid ontkenden!
Atekaa en Eend!!!
Waar zijn ze gebleven?
[lamp, plafond, kleuren en vorm, meer weet ik niet... niet Meer]
Naloxone.
vergeten, zei je.
daarom is alles nu anders.
kussen, zeg je.
anderzijds vergeet ik wel.
kus ik.
verwarrend voor mij, die "jou" was, ooit... dichter kon het niet, helaas.
lust je aardbeien?
frank beweegt Niet meer en hond zoekt Liefde dryade voor je laatste hart je kent zijn handen en zijn Naam en blind word je na mijn bleke slaap___ [of bijna]___
! [verleden] [ vertel ] komijn in kleuren stekelaai imuun Voorbarig voor anti-kussen.seriekussen.Sire Edelhert. naar Seinhuis vier of klokhuis zeven eerder wit noch zacht; vermoeden van je hart Voordien als honger over een gezicht [7km2] je lentig binden aan je berenkind.je kleine maanje maangedaanten zonder vleugels XXXXXXX wascoliefde Watt en tranenlustXXXXX Naverteld. Zo laat [-] haar geuren frank en hond zijn rood dat je niet kent of nog niet kent. Soms Slaaf X-van Avond en Alleen zo Verder dan je lichaam-loos- je aller- ijs/je eis je kabeldrager draad van LIEF_______-__ mijn waangedachte lipjes/neten. Raaf als eregast-bewaken.treden. V syncope-dood..... en uitgelezen. [weg!]4 bloed van X Frank en traan van hond [....] zo worden langzaam één
en Bianca denkt rood.
ze denkt we houden...
ze zegt we houden van elkaar.
zo ben je weg.
ik ga weg.
leg "jou" naast me neer.
vind haast licht waar mn ogen niet meer kijken - haast me - nog een keer weg...
de trein rijdt sneller dan ik ooit vermoedde. rijdt te vaak voorbij, ik kan de huizen niet meer tellen. verveling, achter ramen, deuren, die stiekem wacht totdat het anders wordt, zodra je voorbijsnelt en ze telkens heimelijk negeert.
de droom - een barst.
een verhaal dat je al zo lang vergeten wil.
vergeten, zei je.
daarom is alles nu anders.
kussen?
anderzijds vergeet ik wel.
kus ik niet meer, dat wist je al.
bloemen, dacht je, bloemen.
straten leven verder.
[terwijl ik je liever aai in mijn gedachten]
honger.
elders vader worden.
laatste kopie laatste vriend en vreemde woorden die je leed, je waanzin samenvatten, je glimlach verbergen.
-heb ik je reeds verteld over het dode paard van Iseline? heb ik je reeds verteld over het dode paard van Iseline? heb ik je reeds verteld over het dode paard van Iseline? heb ik je reeds verteld over het dode paard van Iseline? je kent de avond niet- in vogelvlucht verlies je sterrenvocht voor je vrienden zonder poëzie. voor je wilde tranen. lege longen en vleugels voor je naakte naaste paard dus je wil meerpotig koning worden van je mondverlamming. Vergaderingen [met Emile en Bianca] in een ander lichaam, de nieuwe slaap voor mij, je "ik"; genegenheid van dominant naar tonica; slaaf van beiden; morfine als doodste hand, de hand die je trager loslaat, onverschillig warm- het tweetal, Frank en Hond, op de negende verdieping; je weet hoe laat het is want witte muren wachten- en alles gaat voorbij, maar het kind als je kind bent wil vluchten, dacht je, witte man, maar nee!-
Ernest wacht ook.
Het sneeuwt.
Niet voor hem.
Lacht.
Teder.
Eigenwijs.
[ik ben een antipaard]
vandaag wil je geen dier zijn
je zingt blauwe koralen en je hoer in mij kleedt zich langzaam aan weg van loopgraven of nestwarmte na je vele aderlaten na je oncogene moedervelden bevrijd van parkeergeld en openbare zedenschennis ik ken je badparels
atonaal jezelf bevriezen een tongzoen voor je buur dus je leest verkeerde brieven, nog steeds
haar celdeling vertragen voor mijn witte kind want jouw nacht verlaat de mijne in trage paaseivorm en je wil geen schildpad kopen want die worden vaak te groot en je houdt van kleine dingen
k wil in een vogelhuisje wonen en brood kopen voor de vijvereenden van Emile hij tracht de juiste bloem te vinden en we vertellen onze sprookjes kryptonliefde voor zeven jaren en dure postzegels moedinsufficiëntie voor tumoren in je hart en de wachtkamermuren kennen je reeds, je geur van elektrische treinen de traagheid van winterdagen en pornopijn, dezelfde woorden of een ander lied,
maar de straten onthouden jouw naam
de trein komt aan.
Vertrekt.
Weg.
